KODAK CHARMERA

2026

Przedziwny powrót do przeszłości w formie breloczka do kluczy

Kiedy pod koniec 2025 roku zauważyłem jakiś potworny szum fotograficzny w mediach społecznościowych związany z firmą Kodak pomyślałem, że może to jakiś cud powrotu kolosa z dawnych lat na rynek. Moje zainteresowanie spotęgowane zostało faktem, że na aparat „marki” Kodak powstały zapisy oczekujących idące w setki. I tak skierowałem uwagę na aparat w cenie ok. 150zł.

W 2026 roku cena wzrosła (249zł) ale kupiłem ten aparacik z dużym zaciekawieniem, tym bardziej, że sam zakup okraszony jest małą dawką adrenaliny. Dlaczego? Bo nigdy nie wiemy jaki kupimy kolor i czy aby nie trafimy na kolor nazwany „SECRET”, co jak się okazuje jest obudową przeźroczystą. Ja trafiłem na kolor żółty – jak dla mnie najbardziej kodakowski z kodakowskich. Estetycznie śliczny.

Kodak Charmera - © 2026 Tomasz Ryś

Skąd w ogóle się wziął ten aparat jest samo w sobie dość intrygującą historią. Charmera (nie chimera jak wiele osób to nazywa) to współczesne odwołanie do jednorazowego (co szokujące na kasetę 110 – czyli była to w zasadzie kaseta w obudowie) aparatu Kodak Fling z 1987 roku, co w przypadku mojego egzemplarza jest wyraźnie zaznaczone na obudowie. Formalnie jest to produkt firmy Kodak, ale tak naprawdę jest to wytwór tajwańskiej firmy RETO (znanej także z produkcji różnych, tanich aparatów analogowych) produkowany na bazie licencji od właściciela marki - Eastman Kodak Company.

Niemalże szokujące było to, że w takim maleństwie zmieszczono aparat cyfrowy z dość bogatym oprogramowaniem kreatywnych, wizjerem, slotem na kratę pamięci i lampą błyskową.

Kodak Charmera - © 2026 Tomasz Ryś

W pudełku dostajemy: aparat, ulotkę reklamową w stylu Kodaka z lat 80tych, kartę z kodem QR odwołujący się do instrukcji obsługi, co ciekawe – także w języku polskim, kabel USB do ładowania i transmisji danych, skuwki do wykorzystania aparatu jak breloczeka (ciekawa forma smyczki).

Pudełko Kodak Charmera - © 2026 Tomasz Ryś

Podstawowe dane techniczne:
•   W Exif aparat oznaczany jako „Make” Generalplus, „Model” CBB3.
•   Matryca: 1/4” CMOS. Czułość dla zdjęć (stała) 153 ISO.
•   Rozdzielczość zdjęć: 1440 × 1080 (ok. 1,6 MP). Format JPEG.
•   Obiektyw: ekwiwalent 35 mm, f/2.4 (bez zoomu). 5mm, f/3.0 (Exif).
•   Migawka – stały czas 1/50 sek (Exif).
•   Wideo: 30 klatek/s, format AVI.
•   Nośnik: microSD 1–128 GB. Po podłączeniu do komputera kablem aparat działa jak czytnik karty.
•   Ładowanie / transfer: USB-C.
•   Bateria: wbudowana, ładowalna 200 mAh.
•   Wymiary i waga: 58 × 24,5 × 20 mm; 30 g.
•   Kadrowanie: mały ekran podglądu + prosty wizjer optyczny (przelotowy).

Używanie aparatu bez wcześniejszego zapoznania się podręcznikiem jest w zasadzie niemożliwe. Po włączeniu aparatu pojawia się menu ustawień, ale możemy tutaj wybrać tryb pracy (zdjęcia lub filmowanie) oraz ustawić datę czy też sformatować kartę. Wybór języka, potrzebny tylko do obsługi menu początkowego, realizujemy jedynie w trybie zdjęć z ekranu obsługującego kadr. Zrobione zdjęcia możemy przeglądać, ale kasowanie zdjęć czy też filmów można zrobić przez … dłuższe naciśnięcie przycisku odtwarzania.

Dunaj, Wiedeń - © 2026 Tomasz Ryś

Drzewko w śniegu - © 2026 Tomasz Ryś

Dunaj, Wiedeń - © 2026 Tomasz Ryś

Drzewko w śniegu - © 2026 Tomasz Ryś

Funkcje kreatywne (oznaczane ikonką na ekranie) pozwalają zmienić standardowy tryb zdjęć kolorowych na: chłodny (zaniebieszczony) ton, ton ciepły, zdjęcie czarno-białe, pastelowe filtry (czerwony, żółty, niebieski) i pikselowy szary. Można się mocno zastanawiać po co, przy generalnie z oczywistych względów dość słabej jakości zdjęć, bawić się takimi filtrami, ale może właśnie dlatego warto.

Dunaj, Wiedeń, Austria - © 2026 Tomasz Ryś

Drzewko w śniegu - © 2026 Tomasz Ryś

Dunaj, Wiedeń, Austria - © 2026 Tomasz Ryś

Drzewko w śniegu - © 2026 Tomasz Ryś

Dunaj, Wiedeń, Austria - © 2026 Tomasz Ryś

Drzewko w śniegu - © 2026 Tomasz Ryś

Poza tym można zdjęcia także obramować, ramkami: Kodak, PC, film i Charmera.

Aparat to spora ciekawostka i atrakcja dla kolekcjonerów i pasjonatów (w tym pasjonatów gadżetów). Zdjęcia robi się łatwo i ma poczucie niespodzianki – "co tak naprawdę z tego wyjdzie", bo na maluteńkim ekraniku widzimy niewiele. Największą wadą, jaką zauważyłem podczas testów, jest obsługa karty pamięci. Aparat z mozołem i zapałem godnym poważnej konstrukcji potwierdzał dźwiękiem robienie zdjęć, wyświetlał ikonkę włożonej karty tylko, że przy próbie zgrania zdjęć okazało się, iż na karcie (64GB) nic nie ma, czy też jest karta nieczytelna (niesformatowana) – raz komputer ją rozpoznawał, drugi raz nie. No było to spore rozczarowanie, bo potraktowałem aparat poważnie i starałem się zrobić ładne ujęcia.

Jeżeli zdecydujemy się na formatowanie karty za każdym razem po jej włożeniu do aparatu (tak dla pewności) musimy pamiętać, że sam aparat nie pamięta numeracji zdjęć i rozpoczyna numerowanie od początku. Zatem jak chcemy zdjęcia umieścić w jednym folderze musimy sami zmienić im nazwę.

Były próby, które zakończyły się sukcesem. Nie testowałem aparatu w zakresie jego możliwości filmowych. Ponieważ aparat sam nie rotuje zdjęć poniższe ujęcia pionowe obracałem na etapie post produkcji i była to jedyna ingerencja w zdjęcia.