MINOLTA 110 Zoom SLR Mark II

2026

Pełnoprawna lustrzanka na kasety 110

Minolta 110 Zoom SLR Mark II to „mini-lustrzanka” na film 110 (wkłady Pocket Instamatic) - nietypowa klasa aparatów, bo w tym formacie prawdziwych SLR-ów powstało bardzo niewiele (np. Pentax Auto 110). Mark II był następcą pierwszego Minolta 110 Zoom SLR (produkowanego w latach 1976–1979) i dostał klasyczniejszą, „małoobrazkową” bryłę zamiast spłaszczonego korpusu poprzednika. Według zestawień kolekcjonerskich aparat był produkowany lub montowany w Japonii od 1979 do (co najmniej) 1984.

Czy aparat ten był konkurencją dla Pentax Auto 110? W pewnym sensie tak bo obie konstrukcje walczyły o tego samego klienta choć nieco mijały się w czasie (Minolta powstała wcześniej). Między tymi aparatami była jednak zasadnicza różnica. Pentax to była oferta systemowej lustrzanki z wymiennymi obiektywami raczej kierowana do entuzjastów oby nie powiedzieć profesjonalistów. Minolta to konstrukcja solidnej lustrzanki z niewymiennym zoomem kierowana raczej do ciekawskich, zaawansowanych amatorów.

Właściwości:
•   Film: 110 (kaseta 110). Obraz ok. 13×17 mm.
•   Obiektyw to stały zoom: Minolta Zoom Rokkor-Macro 25–67 mm f/3.5 (ekwiwalent 50–135 mm dla 35 mm). Przysłony skalowane dla następujących wartości: 3.5, 4, 5.6, 8, 11 i 16. Konstrukcja obiektywu: 12 elementów w 10 grupach.
•   Tryb „macro” (przełącznik w korpusie przed obiektywem), do zdjęć z małej odległości (zakres ostrzenia: 19.6 do 87.9 cm).
•   Gwint filtra: 40,5 mm.
•   Ustawianie ostrości razem z wyborem kadru w sposób ręczny poprzez obrót pierścień z przodu obiektywu. Zakres ostrzenia (poza makro) 1.1m do nieskończoności. Pole dzielone na matówce ułatwiające nastawienie ostrości.
•   Korekcja dioptrii wizjera.
•   Zasuwa okularu (tzw. eyepiece shutter) zasłaniająca dopływ światła do wizjera. Użyteczna właściwość przy długich czasach ekspozycji eliminująca problem flary poprzez oszukiwanie systemu pomiaru ekspozycji nadmiarem światła.
•   Automatyka preselekcji przysłony (Aperture Priority) - dobierasz przysłonę, aparat dobiera czas. Wybór trybu pokrętłem poprzez ustawienie na „A”.
•   Korekcja ekspozycji ±2 EV. Ustawiana tym samym pokrętłem co wartość przysłony. Bardzo wygodne rozwiązanie.
•   ISO typowo 100/400 rozpoznawane „z kasety”, a inne czułości realizowane praktycznie przez kompensację ekspozycji.
•   Zakres czasów pracy migawki: 1/4 s – 1/1000 s oraz B (ustawiane pokrętłem wyboru trybu pracy).
•   Ok. 10s samowyzwalacz ustawiany przez przesunięcie dźwigni w pozycję „ST”. Po naciśnięciu migawki z przodu korpusu miga czerwona dioda. Możliwość anulacji samowyzwalacza do trzech sekund.
•   Synchronizacja lampy przez gorącą stopkę dla czasu 1/150s („X” ustawione pokrętłem trybu pracy).
•   Blokada spustu poprzez ustawienie trybu „L” na pokrętle. Odblokowanie po wciśnięciu dodatkowego przycisku.
•   Baterie: 2× SR44 / LR44 (S-76 i odpowiedniki). Wymiana po odkręceniu osłony na spodzie aparatu. Stan baterii sprawdzany poprzez przesunięcie dźwigni w pozycje „BC”. Prawidłowy stan sygnalizowany czerwoną diodą z przodu korpusu (tą samą co sygnalizacja samowyzwalacza).
•   Szybki przesuw filmu dźwignią na spodzie korpusu aparatu.
•   Odkręcany grip.
•   Gniazdo statywu na spodzie korpusu.
•   Wymiary / masa: 115 × 105 × 80 mm, masa ok. 480g.
•   Uchwyty na klasyczny pasek.

Poniższe zdjęcia wykonane są na materiale Lomography Tiger 200, wywołanym w CineStill C-41. W porównaniu do zdjęć wykonanych na materiale czarno białym poprzednika jakość jest dużo lepsza.